03. október 2008 klukkan 00:25
Jæja, ástandið er ekki gott heima og krónurnar okkar falla með hverri mínútu. En það þýðir ekkert að hugsa um það. Við höldum okkar striki. Skoðuðum miðbæinn í dag, forsetahöllina, dómkirkjuna o.fl. Fórum svo í bátsferð á síki þar sem við vorum féflett hægri vinstri. Ætlum að taka því rólega í kvöld, þrátt fyrir almennan æsing hér í þessum klikkaða barþjóni með tequilað. Ætlum að skipuleggja næstu daga, á morgun förum við Eva til Teotithuachan að skoða rústir:) Helgi var búinn að fara þangað. Svo kíkjum við á Fridu Kahlo. Lentum í miðri mótmælagöngu áðan fyrir utan forsetahöllina, verkalýðsbarátta...löggur í þúsundatali...en við fórum bara og fengum okkur Starbucks kaffi:) Kominn matur. Meira síðar. Ble.
Trekantur
02. október 2008 klukkan 03:46
Jaeja tha er tridji hlutinn komin a afangastad. Long saga eins og adur sagdi, en eg held eg skilji nuna ad hluta til hvernig personu Tom Hanks leid i myndinni Terminal. Eg hljop milli terminala a JFK i dag i leit ad flugi til Mexico. Yfirbokad hja Delta, tannig ad eg horfdi bara a eftir Evu hverfa i hop mexikana a utgonguhlidinu. Svo for natturulega taskan min med fluginu, sem betur fer er Eva otrulega klar stelpa og tok hana fyrir mig tegar hun lenti i Mexico.
Eg fann s.s. a endanum flug og millilenti í Monterrey, komst reyndar bara að því svona þegar við vorum að lenda þar um það bil. En allavega, ég er komin og móttökur voru ekki af verri endanum. Ég sá hvergi Evu né Helga...en á móti mér kom lítill síðhærður mexíkani með tequila flösku, reif upp á mér ginið og hellti DÁGÓÐUM slatta af tequila þar í, svona um það bil eins og komst. Svona er Mexíkóborg. Já og fyrir þá sem ekki vita. Hún er FOKKING stór!!! Ég held svei mér þá eftir að hafa séð hana úr flugvél að kvöldlagi að hún sé stærri en Ísland að flatarmáli.
Jæja, allt að tryllast á barnum, já við erum á hosteli hér í miðbænum, hér er bar, með brjáluðum mexíkana, hann er farinn úr af ofan og hellir ofan í fólk af barborðinu með grímu á hausnum. Þetta er undarlegur staður. Verður maður ekki bara að taka þátt?
Adios amigos.
Eyrún.
02. október 2008 klukkan 01:27
... og eins og klókir geta sagt sér til þá vantar einn. Löng saga og flókin en kemur kannski síðar, sem og sagan af New York. Þetta lofar góðu. New York var fín en Mexíkóborg er enn betri! Látum þetta duga í bili. Eflaust von á spennandi fréttum bráðlega.
Eva
Trekantur
29. september 2008 klukkan 13:14
Ta eru skvisurnar maettar a svaedid! Svona naestum tvi...
Maettum snemma a vollinn i Keflavik til ad vera med allt a hreinu og viti menn, tad skiladi ser, vid komumst med! Tetta var reyndar frekar leidinleg flugferd, satum ekki saman en reyndum ad stytta okkur stundir med midasendingum, svona eins og i skolanum i gamla daga.
Vid erum a
tessu hosteli. Okkur leist ekkert a tetta i gaerkvoldi, saum eftir tvi ad hafa ekki bara pantad okkur fint hotel. Tetta er litid og kruttlegt, frekar svona rakt og skitugt og vid erum ekki fra tvi ad vid hofum nad okkur i einhver floaabit og annan osoma strax fyrstu nottina. En hei! Turfum nu ad venja okkur vid. Tetta atti nu ekki ad vera nein luxusferd.
Eftir ad hafa "sofid ut" til rumlega sjo sitjum vid her med fritt neskaffi fyrir framan tolvurnar med fria internetinu. Tad eru allir farnir ut tannig ad vid erum her i notalegheitum med herra Zhang, umsjonarmanni glaesihostelsins, sem virdist reyndar bua herna lika. Hann svaf i tad minnsta a bedda vid mottokubordid i nott. Eg er reyndar ekki fra tvi ad fyrir mig se tetta svona deja vu Kina, margt her sem minnir a ta ferd. Kannski vid faum Amerikuna betur i okkur tegar vid komum okkur ut ur husi.
Til New York erum vid allavega komnar, ekki bunar ad gera mikid en strax farnar ad "graeda" a dollurunum sem vid keyptum okkur i gaer.
Eva
Trekantur
24. september 2008 klukkan 15:02
Nú er síðasta vikan í skólanum, sem betur fer, það er örlítið þreytandi að sitja í tímum frá 8 - 14 þar sem alltaf er fjallað um sama viðfangsefnið. Og þetta er líka gert bara í einni törn, Mexíkóar kunna ekkert að hafa hádegismat þegar hann á að vera, þeim finnst allt í lagi að maður borði hann bara eftir að skóladegi lýkur. Þetta gerir það náttúrulega að verkum að maður er orðinn alveg sársvangur í síðustu tímum dagsins. Tæknilega séð þá ætti ég að vera í tíma núna, en kennarinn sem ég fékk þessa vikuna er með svo agalega skræka og háværa rödd að ég get ekki hlustað á hana í heilan dag, mann fer að verkja í eyrun.
Fór síðasta sunnudag í ferð með skólanum til Teotihuacán, fyrsti áfangastaðurinn í ferðinni var einhver túristabúð og þar byrjuðu þeir náttúrulega á því að gefa manni dálítið af tequila og einhverjum öðrum óþverra svona til að hressa mann aðeins við eftir rútuferðina. Eftir þetta var svo haldið rakleiðis að skoða pýramídana og allt þar í kring. Þetta er ansi magnað svæði og hefur greinilega verið massíf borg á sínum tíma. Við löbbuðum þarna um allt og löbbuðum upp á bæði Sólar- og Mánapýramídann. Á svona túristastað er að sjálfsögðu allt vaðandi í fólki sem reynir að selja manni allskonar drasl, þeim tekst þó að vera furðulega lítið uppáþrengjandi miðað við í öðrum löndum, þeir virðast skilja orðið Nei!
Síðasti skóladagur er svo á föstudaginn og daginn eftir held ég til Mexico City og verð þar í viku. Eyrún og Eva koma svo þangað á miðvikudaginn í næstu viku og þá má eiginlega segja að ferðalagið sjálft hefjist loksins, en hvert verður farið eftir Mexico City á ennþá eftir að koma í ljós, enda er það seinni tíma vandamál.
Helgi
Trekantur
14. september 2008 klukkan 21:21
Smá upptalning á hlutum sem hafa átt sér stað þessa fyrstu viku í Mexíkó.
Er búinn að kynnast slatta af fólki í gegnum skólann.
Fór í dagsferð í silfurnámubæinn Taxco, allar búðirnar þar selja silfur.
Allur maturinn sem ég hef smakkað hérna er geðveikt góður.
Ef maður biður um einn bjór þá fær maður fjóra.
Ef maður er í búð þá er manni gefið tequila svo maður sé líklegri til að kaupa eitthvað, alveg sama þó klukkan sem bara 10 að morgni til.
Þegar það rignir þá rignir mikið, lenti í því að leigubíll gat ekki keyrt mig alla leið heim því það var svo mikið flóð á götunum þannig að ég þurfti að labba í ca. 10 mínútur í rúmlega ökkla djúpu og ansi straumhörðu vatni.
Mexíkóar dansa mikið, alveg sama þó það sé ekkert dansgólf sjáanlegt og jafnvel þó það sé veitingastaður, þá dansa þeir bara við borðið sitt.
Fékk boð um hádegismat og að fá að spjalla við Mexíkóska nema til að þjálfa spænskuna mína, að því að ég hélt, en þetta reyndist svo vera um 3 klukkutímar af allskonar fíflalátum sem enduðu svo að sjálfsögðu með því að allir fóru að dansa.
Jæja, held að þetta sé nóg í bili, Helgi
Trekantur
09. september 2008 klukkan 20:18
Jæja þá er maður kominn til Mexíkó en það er nú best að byrja á byrjuninni. Fluginu til Toronto seinkaði náttúrulega um ca klukkutíma, það er náttúrulega ómögulegt að svona ferðalag byrji vel. En ég komst að lokum til Toronto sem er svosum ágætis borg en gistiheimilið sem ég var á þarfnast alveg sérstakrar umfjöllunar. Það er eiginlega of gott að segja að það hafi verið ömurlegt. Það var í ca. 20 mínútna göngufæri frá miðbænum og lofthæðin þar inni var ca. 185 cm, þannig að þar sem voru ljós í loftinu þá þurfti ég að beygja mig, lofthæðin á baðherberginu var samt ekki mikið meiri en 170 cm, þannig að þar þurfti ég bara að beygja mig heilmikið. Allir gangar voru mjög þröngir og gólfið var viðurstyggilega skítugt, en samt varð maður að fara úr skónum í anddyrinu, frábær regla það. Daginn eftir að ég kom til Toronto var akkúrat að byrja eitthvert film festival og borgin var víst yfirfull af helstu stjörnum Hollywood, ég fór nú ekki í neina stjörnuleit en sá þó hinn heimsfræga leikara Mark Ruffalo á vappi. En besti parturinn við Kanada var klárlega dagsferðin sem ég fór í til að skoða Niagara fossana, þeir eru ansi flottir. Þetta eru tveir fossar, annar telst til Bandaríkjanna og hinn til Kanada og er fossinn Kanada megin miklu glæsilegri, þetta er eiginlega svona eins og Dettifoss vs. einhverjar flúðir. Ég fór þarna í bátsferð á ánni í bátnum Maid of the Mist og hann siglir eiginlega alveg undir Kanadafossinn og það fá allir um borð einhvern regnhlífðarfatnað og það er svo sannarlega þörf á því, það rignir bara alveg heilmikið á mann þarna.
Svona var nú Kanada, en svo kom ég til Mexíkó á sunnudaginn, flugið var um 4 og hálfur tími og svo var rúmlega klukkutíma rútuferð til Cuernavaca. Skólinn byrjaði í gær þannig að maður er bara á fullu að reyna að læra spænskuna. Fjölskyldan sem ég bý hjá er mjög fín, mamman vinnur í skólanum þannig að ég fer bara alltaf með henni í og úr skólanum. Þessar fjölskyldur sem hýsa nema mega víst ekki tjá sig við þá á ensku á heimilinu, þó þau kunni hana, þannig að ég skil ekki mikið hvað er í gangi eins og er en það er reyndar ein bandarísk stelpa líka hjá sömu fjölskyldu og hún talar meiri spænsku en ég þannig að ég spyr hana bara hvað sé í gangi.
Jæja farinn að sinna heimalærdómnum.
Helgi
Trekantur
02. september 2008 klukkan 11:18
Tikk takk tikk takk, nú er þetta loksins að fara að gerast. Undanfarnir dagar hafa verið afar góðir, var á Akureyri í tæpa viku og gerði bókstaflega ekki neitt, fullkomin afslöppun. Kom svo suður á laugardaginn og fór beint í brúðkaup, það þriðja í sumar, og er svo núna bara að ganga frá allra síðustu hlutum fyrir ferðina. Það er brottför hjá mér kl. 17:00 á morgun þegar ég mun halda til Toronto, ætla að stoppa þar í nokkra daga og skoða mig aðeins um en svo á sunnudaginn þá flýg ég beinustu leið til Mexico City. Ég kem reyndar ekki til með að stoppa þar því ég tek rútu beint af flugvellinum og í bæ sem heitir Cuernavaca og er ca. klukkutíma sunnan við Mexíkóborg. Þar ætla ég svo að vera í 3 vikur og reyna að læra spænsku, kem til með að búa hjá mexíkóskri fjölskyldu á meðan sem á að víst að sjá um mig, gefa mér að borða og koma mér í og úr skólanum. Það verður ágætis tilbreyting að þurfa ekki að sjá um sig sjálfur :)
Ég ætla nú ekkert að hafa þetta lengra í bili, næst þegar ég skrifa hér inn þá verður það líklega frá Mexíkó, en þangað til þá bið ég bara að heilsa ykkur sem ætlið að eyða köldum vetrinum á Íslandi.
Helgi
Trekantur
23. ágúst 2008 klukkan 10:28
Í gær var síðasti vinnudagurinn minn og eins og forseti vor boðaði þá var haldin þjóðhátíð í vinnunni hjá mér. Þetta endaði náttúrulega með því að ég varð alveg rúllandi fullur og það síðasta sem ég man er að hafa setið að horfa á sjóvarpið og reynt að borða pasta. Svo er náttúrulega menningarnótt í dag og tónleikarnir sem því fylgja eru í garðinum hjá mér og þessir sérfræðingar sem sjá um þá fundu út að það væri góð hugmynd að byrja að soundcheck-a klukkan 9 í morgun, TAKK KÆRLEGA FYRIR!
Nú eru 11 dagar í brottför hjá mér, flyt útúr íbúðinni á morgun og fer norður í nokkra daga að taka því rólega áður en ég legg í'ann. Það er ekki laust við að það sé komin smá spenna í kallinn, er búinn að vera sveittur hérna undanfarna daga að reyna að ákveða hvað á að taka með og hvað ekki, það er furðulega erfitt. Er líka búinn að vera að hugsa um það hversu fullkomin tímasetning þetta sé til að flýja land, ef ég man rétt þá byrjaði að rigna um þetta leyti í Reykjavík í fyrr og það hætti ekki fyrr en það var orðið það kalt að það breyttist í snjó, frábært ástand!
Jæja nú er ég farinn að leggja mig og reyna að láta renna af mér.
Helgi
Trekantur