Vid elskudum hana, en turftum ad halda ferdinni afram. Her kemur Kolumbia II i myndum og orstuttu mali...



Bogotá er stór borg... jafn stór og vid erum flippud!






Vid heimsóttum forsetann og verdina hans...



Bakpokaferdalag er ekki bara ruslmatur...




Vid erum dugleg ad fara í kirkju. Hér er ein lengst inni í saltfjalli.



Í Kólumbíu er líka hasar... fylgdumst med tessum óeirdum tar sem vid sátum laest inni í rútu á leidinni frá hofudborginni.



Okkur tókst ekki ad fara í gonguferd án tess ad tad faeri ad rigna á okkur.



Fórum í eina góda í kaffihéradinu, ekki eins svakaleg og týnda borgin, en svakaleg var hún engu ad sídur.



Hressleikinn ávallt í fyrirrúmi...




Nema kannski tegar madur er kominn blautur og kaldur uppí jeppa. Skemmtilegt frá thví ad segja ad jeppinn var sex manna en farthegarnir voru "einungis" ellefu talsins, tveir hangandi utan á og já ein slanga uppá thaki... og heil búslód.



Gerdumst alvoru kaffibaendur og klaeddumst alvoru landsbyggdarstígvélum. Stefnum á ad opna búgard einn daginn.




Eftir kaffismokkun í Salento var haldid til Cali, sem er tekkt fyrir lítid annad en salsa og lýtaadgerdir. Vid nýttum okkur tad ad sjálfsogdu...



sveitt eftir salsatíma (kennarinn var samt muuuun sveittari eins og sést) lýtaadgerdirnar heppnudust ekki vel og tví sleppum vid myndum af teim.

Eftir alltof stutt ferdalag og lítinn svefn í naeturrútu bidum vid aaaalein um midja nótt á landamaerunum eftir ad fá "afgreidslu".



Okkur var tó hleypt í gegn og sjáumst vid hér gefa Kólumbíu einkunn, rétt ádur en vid gengum yfir til Ekvador.

Erum núna í Quito og komum til med ad ákveda í kvold hvad vid verdum hér lengi.